Ik doe reeds een 7-tal maanden aan improvisatietheater. Ik volg reeksen bij FUS Improv. Improvisatietheater is een kwetsbaar iets. Je geeft jezelf bloot en levert jezelf over aan het moment en de input van de tegenspelers en het publiek.
Bij FUS! Improv ervaar ik een veilige omgeving, waarin ik me bewuster wordt van eigen denkpatronen en me verder kan ontplooien. Het is ook fijn om mensen op die manier te leren kennen, het verbindt. Je hebt sowieso al een gemeenschappelijk iets nl. jezelf geven op een podium.
Ik heb traag opgebouwd met improvisatietheater. Eerst een 5-tal proefsessies gevolgd, om er in te komen. Daarna de basisreeksen. Ik had telkens stress voor die lessen, die stress is gezakt doorheen de tijd.
Ondertussen zit ik in reeks 3 en heb ik ook al aan enkele shows meegedaan. Soms met een 20-tal mensen publiek. Bij de shows heb ik in het begin als scorekeeper opgetreden, daarbij volg je een bepaald stramien om scores toe te kennen aan spelers, op basis van de reactie(s) van het publiek. Voor mij was dat een dankbaar iets, omdat ik een script kon volgen en toch podiumervaring kon opdoen.
Het is fijn om er in te groeien. Het geeft een boost aan het zelfvertrouwen. Het is uit de comfortzone en het went meer en meer. Het maakt me sterker.
Ik neem dit mee als mens buiten de impro. Spontaner m’n mond leren opendoen en zonder stress (voorbereid) praten voor een publiek.
Impro legt voor mij ook groeipunten bloot. Zoals oogcontact met het publiek. Ook breed durven kijken naar een situatie, en niet alleen gefocust op telkens één ding. Het is fijn om daarin te kunnen groeien. En groeien is wat we nodig hebben als mens. Stagnering is achteruitgang.
Langere titel >> Improvisatietheater: een dolle geschiedenis van durven, falen en floreren.
Improvisatie is ouder dan Shakespeare, ouder dan souffleurs en zelfs ouder dan dramaqueens. Het begon allemaal met de Commedia dell’arte in het 16e-eeuwse Italië. Een soort sketchcomedy avant la lettre, waarin gemaskerde spelers op pleinen en podia het publiek veroverden met vaste typetjes, losse verhalen en bakken improvisatie. Het was snel, fysiek, bij de haren getrokken — en vooral: levend.
Eeuwen later in Chicago ging Viola Spolin in de jaren ’40 met kinderen en acteurs aan de slag. Geen script, geen hoofdrol, wél spelregels die vrijheid gaven. Haar doel? Mensen leren spelen zonder zelfcensuur, met de verbeelding als kompas. Niet denken, maar doen. Haar zoon, Paul Sills, zette haar methodes op de planken en richtte mee The Second City op: bakermat van improvcomedy én wiebelige stoelen van het lachen. Daar stapte ook Del Close binnen — half filosoof, half vuurwerkfabriek. Hij vond improvisatie geen oefenvorm, maar een kunst op zich. Samenwerking, associatie en absurditeit kregen vorm in de Harold, een lange vorm waarin scènes, thema’s en personages elkaar beïnvloeden als jazzmuzikanten op een goed humeur. En iedereen kent de acteurs uit deze school: Tina Fey, Bill Murray, John Belushi, Amy Poehler (zette werk van Del Close voort in New York bij UCB), Chris Farley, Jason Sudeikis & Donald Glover.
Aan de overkant van de oceaan stond Keith Johnstone (Londen) met evenveel goesting te schudden aan de muren van het klassieke toneel. Hij vond acteurs veel te braaf, veel te geforceerd. Met formats als Theatresports en technieken als statusspel, wilde hij één ding: mensen hun spontaniteit teruggeven. En lachen mocht, maar moest niet.
In dezelfde adem ontstond in de jaren ’70 ook Playback Theatre. Hier gaat het niet om verzonnen scènes, maar om échte verhalen van het publiek die door spelers live worden vertaald naar beeld, beweging en muziek. Het resultaat is een wonderlijke mix van empathie, herkenning en “zo had ik het zelf nog niet bekeken”.
En dan is er nog de TheaterClown: die komt uit de kermis, de piste én het diepste van jezelf. Geen grapjas met fluitje, maar een hypergevoelige speler die het publiek recht in de ogen kijkt. Zijn drijfveer? Volledig aanwezig zijn in het moment, met een open hart en een open neus. Theaterclownerie is puur spel, zonder filter, en maakt van falen een feest.
Improvisatie is dus geen stijl, maar een levenshouding: nieuwsgierig zijn, vertrouwen op het onbekende, durven struikelen én er iets moois van maken. Van maskers tot microfoons, van clown tot collectieve creatie — improvisatie blijft een ode aan het nu.
Ik geef 15 jaar workshops in volgende theaterdingskes:
improvisatietheater
improcomedy
theaterclownerie
fysiek theater
En recentelijk kwamen daar nog bij: playback theatre & musical improv.
Dit rond – vind ik – boeiende thema’s zoals emoties, spreken voor groepen, falen, creativiteit, absurditeit, comedy, verhalen, scènewerk, mime, romantiek & intimiteit, maatschappelijke kwesties, saai zijn als insteek, dementie, Vlaamse Gebarentaal, discriminatie, consent, eigen autobiografische verhalen,…
De opsomming hierboven doet er niet zo toe. Ik hou soms gewoon van opsommingen 🙂.
Wat me wel opvalt, is dat MENSEN vaak nog BANG zijn als ze het woord ‘IMPROVISATIETHEATER’ lezen. ‘t Is maar een woord. En dan zeg ‘k vaak: Probeer dat eens! Dan zul je merken dat het gewoon fijn is. Spellekes in de kring, per 2, ook zien hoe anderen het doen…
Je moet ook nergens aan voldoen. Er is dus geen voorafgaande ervaring vereist. Gewoon goesting om iets nieuws te proberen. Tegelijkertijd zijn mensen met acteer-, comedy- of andere ervaring welkom om zichzelf een speelboost te geven.
Bij FUS! vind ‘k het belangrijk om een !heerlijk! veilige (speel)omgeving te creëeren. Met veiligheid bedoelen we niet een comfortabel knus kussentje en telkens troostende woorden. Of zeggen dat “alles goed” is. Neen, gewoon een speelse plek waar je voelt dat je figuurlijk deskundig op uw bakkes kan gaan 😜. En soms letterlijk! Lang leve slapstick!
Dat falen, lijkt in je eigen leven soms moeilijk. Daar is er geen tijd & ruimte om “forward te failen”, maar iets uitproberen & het balleke misslaan, is gewoon óók een onderdeel van het leven & improvisatietheater. En een goeie skill btw!!
Je ontdekt je creativiteit, met of zonder woorden. Je leert de kunst van snel denken! Je groeit in zelfvertrouwen! En je ontdekt speelkameraden die al snel je sociale kameraden worden!
Kan je je voorstellen dat je daardoor nooit meer zenuwachtig bent voor een presentatie? Aldus de feedback van onze deelnemers? Oei, hier werd effe de copywriter in me wakker.
Smaakt het naar meer? Dan kan je nadien een cursus voor beginners volgen. Kom alvast proeven, reserveer je plekje!
Foto hieronder is van de FUS-show ‘Wie wordt het Gentse Improbeest?’, waarvan ook een Antwerpse versie is ‘Wie wordt het Antwerps Improbeest?’ Zin in zo’n entertainende show. Je kan een plekje reserveren via improbeest.be – ook te volgen via instagram.com/fusimprov
Deze workshop gaat over podiumgeweld, stage combat dus. Dit is een workshop die we graag de wereld insturen. De workshop werd al gegeven op:
Geweldig Festival in Zaal Zirkus bij Fameus.
Alles Kapot Festival in Op De Wolken in Gent, Gentse Feesten.
“Kiss” gaat over intimiteit & consent.
Spannende onderwerpen! En voor het te spannend wordt, willen we je op het hart drukken. CONSENT IS KEY! En SAFETY IS FIRST!
Yanthe Louis & Bibi Louis vertellen meer over de workshop Stage Combat!
Yanthe & Bibi zijn Collectief Jong Geweld-ig, de bezielers & oprichters.
Yanthe: “Ik woonde de laatste jaren in Londen. Ik verdiepte me in stage combat en haalde een diploma als actor combatant bij de BADC.”
Bibi: “En ik speel ondertussen 11 jaar improv en werk al enkele jaren als docent in o.a. theater en improv. En met Yanthe geef ik supergraag deze workshop. Je ontdekt hoe je stage combat kan gebruiken in improv scènes, zowel serieuze als comedy. En dit op een leuke, comfortabele, veilige en gecontroleerde manier.”
Yanthe: “Tijdens de workshop leer je een klap in het gezicht, een vuistslag en het systeem van “victim led reverse energy in het gebruik van bijvoorbeeld een ‘hairpull’ of ‘earpull’. Na het aanleren van deze basisbewegingen, focussen we op het veilig integreren van stage combat in improv scènes.”
Bibi: “Deze workshop is fysiek, maar we proberen ze zo toegankelijk mogelijk te houden. Dus kom zeker meedoen!”
Yanthe: “Ja, of je nu een danser of stijve hark bent, speler of maker, acteur of regisseur. Belangrijkste is dat je gewoon die nieuwsgierigheid hebt om op een veilige manier de basisprincipes van stage combat te leren toepassen in scènes. En je experimenteren wil met geweld-ige scènes. Pun intended, we blijven improv-spelers. Haha.”
Alles Kapot Festival tijdens (en onderdeel van) de Gentse Feesten is al een tijdje voorbij. Ik vond het intens, tof, inspirerend en … alles kapot! Maaaaaaaaaar! Ik vind het erg aangenaam om hier reacties van toeschouwers & deelnemers te kunnen ‘sharen is caren’. Misschien was jij dat wel! Ik reageer hieronder ook nog in VET daarop.
Er waren heel wat algemene reacties over het Alles Kapot Festival!
“Een welkomgevoel, ik heb mij echt geamuseerd!” Merci!
“Ik heb het al aan iedereen die ik tot nu toe zag aangeraden!” Bedankt ambassadeur!
“De shows en de workshops waren echt heel leuk en verrijkend!” Ge zijt zelf leuk!
“De shows hadden een leuke sfeer!” Ahja, doen we bewust! Good vibes baby!
“Het was heel gemoedelijk, en iedereen werd geaccepteerd.”Oh, da’s lief!
“De gezelligheid van het intieme!” Het was inderdaad in het theaterzaaltje soms WARM intiem! *zweet
Maar ook feedback over shows zoals de ImproBeest-Show!
“Mooie balans tussen betrokken en toch chill.” Tx sister!
“Hoe divers kan impro zijn! Fysiek theater, imitatie, clownerie, stage combat, zang & rap, psychologisch serieus!” Je bent slapstick, opera, telenovela & podcast vergeten.
“Een overvloed aan straffe en vaak zeer ervaren spelers.” Ok, geven we door!
“De goede sfeer en dynamiek bij de spelers en veel humor.” Love is in the air!
“Heel leuk, levendig, vooral ook plezant. Ik heb zo heel veel gelachen ook!” Jup, very alive!
“Hoe goe was dees!!! Waw 🐮 echt neig wat jullie bende neergezet heeft! Toppers 🐮”De KOE-emoji, omdat Karlien bij ImproBeest-show 2 ImproBeest werd en tot KOE gekroond werd. Kijk een foto van Karlien!
En nog 1! Koeien eten vegan!
“Bijzonder laagdrempelig en open theater voor een breed publiek. Met een aantrekkelijk ´ah-dat-kan-ik-ook-gehalte.” Kom meedoen in de workshops! En je gaat kansjes krijgen om dat ook te kunnen!
“Khalid met de grasmaaier in de burenruzie-hiphop-era!” Dr. Dre & gras waren “in the house/in het huis”.
>> Je wil trouwens zelf deze show eens zien! Dat kan!!!
P.S. Pieter z’n olifant & Pieter zelf wilden graag op de foto. Of hoe verknoei ik een selfie? 🙂
De Kleine Ergernissen Show leidde niet enkel tot ergernissen!
“Het liedje dat ze zongen bij de sketch over de onafgewassen borden en de afwasmachine-arm die tegen de fout ingeladen borden tikte.” We laten het weten aan Jeroen – de afwasmachine-arm.
‘”Heb er van genoten, zat vaak met een glimlach te kijken.”
“De kabouterscene!” Blijkbaar veel scènes over kabouters op Alles Kapot Festival.
“De slowmotion perronscène werd echt topsatire over de NMBS. Die scène kwam net op tijd!
En tot slot: over de workshops!
“Ik vond het heel spontaan, we werden op een veilig warm aanvoelende manier uitgenodigd buiten onze comfortzone te treden.” Outside of the comfortzone is where there’s sometimes magic, maar ook vaak ongemak & gevoel van te vroeg! Maar we moedigen het verkennen daarvan toch voorzichtig aan!
“Ik zou de workshop graag aanraden aan nog andere jongeren die zich creatief wensen te prikkelen, die zich mogelijk ook comfortabeler wensen te voelen in sociaal contact. Voor hun kan dit ook bevrijdend werken.” Raad maar aan! Want we organiseren ook workshops voor jongeren vanaf 12 jaar! Dus stuur ons zeker als je daarvan op de hoogte wil blijven!
“Improvisatietheater kent zoveel vormen en methode. Er lijken wel enorm veel formules en telkens is het anders.” Het is een multiversum!
“Aan iedereen die twijfelt of denkt of het wel iets voor hem/haar is: probeer en proef!”Er zijn heel wat proefsessies binnenkort!
“Dat kwetsbaarheden kunnen worden ‘geowned’, kunnen worden uitgespeeld als troeven. Dit vond ik heel vernieuwend en mooi.” Preach!
“Ik heb nu een zicht op wat clownerie voor mij kan betekenen.”
“Knappe introductie tot clownerie.” TheaterClownerie is de max!
“Ik heb tijdens de workshops geleerd om meer zonder woorden iets te kunnen doen op het podium en meer ruimte in te nemen op het podium.” Nu gebruik je toch woorden! Teleurstelling! 😉
“Altijd checken of de andere speler mee is en zich veilig voelt.” Safety & consent zijn doe-woorden & kan je leren! Mail ons zeker als je dit bvb. in je organisatie wilt bespreken. We kunnen daar een actieve netwerkevent-workshop over opzetten.
>> Nu zegt gij! “Ik wil ook eens zo’n workshop volgen!!! Wel!
voor verschillende improvisatietheatergroepen in België & Europa.
voor VRT-programma’s over “dating” & “flirten”.
voor een Nederlandse documentaire ”Nu verandert er langzaam iets” van Menna Laura Meijer, te vinden op VPRO.
Spannende onderwerpen! En voor het te spannend wordt, willen we je op het hart drukken. CONSENT IS KEY! En SAFETY IS FIRST!
Wanneer wordt slaan strelen? Pieter Beck vertelt meer over de workshop ‘Intimiteit & Romantiek’ op het podium
Is zo’n workshop nodig?
“Je hebt zo van die momenten dat medespelers als suggestie ‘koppel’ krijgen. Ze blijven dan meters van elkaar staan. Ze durven zelfs geen hoofd op de schouder van de medespeler leggen. De intimiteit & de romantiek spelen, is te spannend. Begrijpelijk! En daarom wordt er ook vaak AMBRAS gemaakt in scènes met een relatie.”
Hoe pak je dit dan aan?
“We spelen met kleine dingen zoals oogcontact, de spanning spelen van dichterbij komen en aanraking, de opbouw naar een kus. De kus zelf is geen must in deze workshop. Ook consent bij nabijheid en aanraking komt aan bod. Welke zijn je ‘safe zones’ bijvoorbeeld? Je formuleert concreet welke plekken ok zijn om aangeraakt te worden, en welke plekken ok zijn voor jou om aan te raken.”
Is dit dan saai? Of ontloop je dan niet net de leuke spanning rond intimiteit?
“Ja, door het te benoemen, wordt het concreet en feitelijk. Dat kan saai lijken. Maar door je do’s & dont’s te weten, kan je wel verder gaan in het spel daaromtrent. Omdat je weet dat je medespeler dit weet en niet over je grens zal gaan. Zo kan je net meer de spanning & traagte errond opzoeken.”
Wat doe je dan met mensen die deze workshop niet volgden?
“Je kan dit verbaal maken van wat ok voor jou is, meenemen naar eender welk optreden. Zodat je voor de show benoemt wat niet ok is voor jou en wat dat wel is. Ook kan je dit bevragen bij anderen. Je leert ook enkele tips & tricks om toch om te gaan met te dichte nabijheid die je zelf oncomfortabel vindt onstage.
Moet je hiervoor ervaring hebben?
“Je kan deze workshop volgen als je eerste theaterstapjes zet. Je kan dit ook volgen als ervaren acteur of regisseur die nog geen kaas at van het stagen van intimiteit & romantiek met consent.”
Een Alles Kapot Festival wordt gebruikelijk georganiseerd tijdens Gentse Feesten !! Je komt best om het zelf te beleven. Waarom? Een leuk programma zowel voor de kijklustigen als voor doeners. Kom hieronder te weten wat een programma van shows, workshops & de vibe van het festival kan inhouden! Dit gaat over de editie van 2024!
Gents je Feesten met Alles Kapot Festival!
Wat je in deze paragraaf leest, is de basisinfo… droog & zonder veel poeha. Dus! Je kan je dagje/dagen/week Gentse Feesten op 24, 25, 26 en 27 juli opsmukken met een goei portie “ALLES KAPOT”. Het wordt fijn, beloofd! Je kan zowel kijken naar shows & meedoen aan workshops.
Kom! Reden 1: wordt een beetje happy (uitleg met iets meer poeha)!
Je komt naar onze shows zien! Je gaat zitten & je zet je neer voor een improvisatietheatershow met een goeie entertainende & “verbindende” vibe.
Voor alle duidelijkheid!
Je wordt niet op het podium gevraagd, als je dat niet wil. Consent is key!
Je mag suggesties roepen voor onze scènes, maar opnieuw… very ok als je dat niet doet.
Je ziet komische & emotionele scènes, liedjes & raps,… die de performers spontaan ter plekke op basis van een suggestie uit het publiek spelen.
Je komt zoiezo blij & voldaan buiten.
Kom! Reden 2: wordt een beetje dirty, sexy & funny!
Jouw dirty, sexy & funny mind komt ook aan diens trekken met de teasende burlesque show “Once upon a tease…” van Cabaret Gantoise, een professioneel burlesque-performers-collectief uit het Gentse, a ja!
Je absurde brein komt zeker aan z’n trekken met de cabaret-show van Pieter Verelst. “Spotlight” heet die.
“Meneer Verelst is de meest talentrijke Vlaamse cabaretier in lange tijd, die “briljant absurde sketches brengt”
De woorden hierboven zijn niet onze woorden, maar die van De Standaard. Wij herquoten die met alle graagte.
Kom! Reden 3: als je durft, veranderen we ook je leven (voor een klein beetje) met een welgemikte workshop!
Zoals Elisa zei bijvoorbeeld over een van de workshops:
“Die eenmalige workshop “stand-up-comedy” van jullie vorig jaar in de zomer. Die was laagdrempelig & supertof. Ik zat er echt op m’n plek en op m’n gemak met creatief proces. Daardoor veranderde het voor mij van wel willen, maar niet durven naar wel willen en wel durven. En dit dankzij de concrete tips & de pedagogische sfeer. Mensen zeiden me achteraf dat ‘k echt totaal anders op een podium stond. Dus dank u!
Elisa is een supertoffe trouwens! Ze bezit samen met eveneens supertoffe Joran ook een toffe boot in Gent. Je kan bij hen terecht op een zonnig op-het-dek-terras of in de gezellige café-kajuit. En dit voor drankjes & en hapjes in boot-thema. En dit van donderdag tot zondag. (Ship & Sip Instagram).
Zo! Je kreeg onze eerste nieuwsbrief over het Alles Kapot Festival! Stuur die zeker door naar andere geïnteresseerden. Dat vinden we fijn & moedigen we graag aan!
Je wilt deelnemen aan de workshop seks 2.0.! En je hebt dat laatste duwtje nodig om je in te schrijven! Wel lees dan even mee.
Na een improvisatietheatervoorstelling kwam het gesprek op gang over scènes waarin seks en/of elementen daarvan gespeeld worden en wat dit bij spelers en publiek oproept. Een scène met seksuele inhoud kan grappig en gevat zijn en ook mooi en intiem, – zeker wanneer er grote herkenbaarheid is in de inhoud die gespeeld word. Al lijkt het niet altijd zo simpel om weg te stappen van clichés…de beelden die we vaak snel herkennen als seks. Zoals daar zijn: gekreun, (te) dicht bij elkaar, ‘standjes’, luid en grof erover praten omdat je snel snel iets wilt bedenken, enzovoorts.
Wanneer zulk spel wel goed uitpakt, zal het publiek zowel geprikkeld worden en zich kunnen ontspannen en zich mogelijk ook gezien en erkent voelt in de ervaringen die spelers creëren. (We zien een link met playback theatre! Weet je nog niet wat dat is, kijk verder op onze blog.) Er is plezier en een connectie tussen spelers en publiek: een gevoel van verbinding. Wanneer het spel minder of niet goed uitpakt is kans op een ongemakkelijke spanning, voor zowel het publiek als de spelers. Weinig herkenbaarheid en verbinding, een (plaats)vervangend schaamte, schaapachtig gelach en moeite om plezier te ervaren in het (geziene) spel. Dat is ook niet abnormaal, bepaalde bekende clichébeelden zijn zo universeel, makkelijk begrijpbaar (een stereotype), en kunnen snel shockeffect creëren (wat kan leiden tot een snelle lach). Gaan voor de ‘easy win’, maar je vervreemdt misschien van de toeschouwer die de suggestie riep.
Improvisatietheater is on the spot, en daardoor vaak vlot, vooruit!, je volgt je impulsen en brengt deze in spel, tegelijkertijd voer je mee op het spel van je medespeler(s). Daarom is het boeiend om er in een workshop stil bij te staan & nieuwe spelimpulsen te ontdekken weg van het cliché & met respect voor elkaars grenzen waardoor er net meer spelmogelijkheid. En meer humor! De vragen die hieruit voorvloeien, zijn:
wat is als speler jouw comfort in het spelen met deze situaties en thema’s en zijn er manieren om dit voor jou (meer/minder) comfortabel te maken?
wat kan je hierin zelf doen en wat kan jij doen als speler voor jouw medespelers?
kunnen we aan de slag met onze eigen ervaringen hierover?
Voor wie is de workshop?
Alle (improvisatietheater)spelers die interesse hebben in het exploreren van seksuele thema’s in spel. Of dat nu is dat je het héél leuk vind om dit thema in spel te brengen en mogelijk nog meer mogelijkheden hiervoor wilt ontdekken, maar ook als je het juist ingewikkeld vind en het (nog) buiten je comfort ligt.
Slapstick is comedy. Comedy waarin visuele humor de hoofdrol speelt. Hoe? Met lichamelijke acties grappige ongelukken maken. In een slapstick komen de accidenten bij voorkeur ook nog eens snel na elkaar.
De toeschouwer verheugt (oeps, we weten ook niet waarom we dit woord “verheugen” gebruiken) zich en denkt bij zichzelf “oeps!”. Maar het gevoel van die OEPS is goedaardig, want hoe geloofwaardig het ook lijkt… de kijker weet dat het niet echt is. Anders dan de OEPS die je voelt bij de vele fail-video’s op YouTube of als je het voorrecht hebt om iemand live diens been te zien breken. En toch willen de slapstick-artiesten jou het gevoel geven van “oeps, dat was precies niet de bedoeling.” En dat is dan ook de kunst… de kunst van “ongelukken” maken.
Weet je nog altijd niet wat het is?
Misschien helpen deze oepskes:
glijpartij over een bananenschil. Oeps!
gooien met taart? Oeps!
mensen die een langwerpig voorwerp dragen en bij het draaien er iemand mee tegen het hoofd stoten
chaotische achtervolgingen door druk verkeer binnenshuis of buitenshuis
Slapstick? Waarom heet dat zo?
Films hadden vroeger geen geluid. Die films noemde men stille (of stomme) films. In die films zat dus vaak slapstick. Charlie Chaplin & Buster Keaton, die maakten vaak zo’n films zonder actiegeluiden. Vaak was er instrumentele muziek te horen in de theaterzalen bij deze films. Soms was dat een orkest of live piano. Soms was dat een slapstick. Deze stick/stok maakte veel geluid en daarmee sloeg men als iemand een klap kreeg of viel of botste. Nog vroeger heette die slapstick “battacio”, dat was in de commedia dell’arte.
Mister Bean & beetje Belgische trots.
Wist je dat Rowan Atkinson voor Mister Bean een aantal Belgische sketches integraal gestolen heeft. Bvb. die sketch in de kerk. Die werd gemaakt door “Complicité”, een Londens theatergezelschap (uit de jaren ‘80) met o.a. Jos Houben en Micheline Vandepoel. Complicité trok volle zalen, waaronder een bepukkelde Rowan Atkinson. Die heeft dus dezelfde sketch hermaakt, zelfde timings, de grappen, de opbouw,… Maar fysieke comedy was toen niet beschermd met intellectueel eigendomsrecht zoals bij woord en muziek. Het woord plagiaat bestond niet bij physical comedy, terwijl het ook een opeenvolging is van classificeerbare handelingen. “Complicité” trok naar de rechtbank, maar beet in het stof omdat er geen wetgeving was. Mister Bean vernoemde hen wel in interviews jaren later als bron van z’n grappen. Maar financieel is ie wel met de miljoenen gaan lopen. Goeie & dure grap eigenlijk.
Zelf eens doen?
Ik geef soms workshops “slapstick”. Ik vind dat fijn om te geven. Da’s dan een cocktail van mime, pantomime, Vlaamse Gebarentaal, theaterclownerie en fysiek theater. Via fysiek theater tackle je dieper de timing & ritme van grappen. Ideaal voor stand-up-comedians! (Dus comedians-in-spe! Spreek me zeker aan hierover. Timing kan je keihard leren!).
Ik vind het ook fijn om deze workshop te geven aan leerlingen uit basisscholen & secundaire scholen. Omdat de lagere school leerlingen ONGEREMD zijn. En omdat de scholieren niet zeldzaam SCHROOMVOETEND er vaak keihard in opgaan. Ik denk dat dat is omdat “fouten maken” opeens de bedoeling is (maar dit is maar een theorie).
Wil je zelf het slapstick-genre kijkend verkennen?
Ga dan met me mee naar een show van James Thierree (kleinzoon van Charlie Chaplin). Wel een dure grap. Maar ik wil gaan. Wie mee wil, por me. Ik por terug, en we gaan. Met genoeg banaantjes mee.
Je moet niet mee met me. Veel dichter bij huis zijn er live checkbare straattheaterfestivals (buiten!) in België (of elders in Europa): Miramiro (Gent), Chassepierre (Florenville), CIRK!, Theater aan Zee (Oostende), De Zomer van Antwerpen, Theater op de Markt (Hasselt), De Clinch (in Clinge), Cirque Plus (Brugge), De Donderdagen (Ninove), De Grote Sierk (Beveren), Smells Like Circus (Gent).
Of! Binnenkort vrijdagavond 7 juni 2024 in De Kring in Gent de voorstellingen van Hannes Goffin (Moed/Courage) en Sven Verelst (Sunset Yamaha). Zie fusimprov.be/try-hards
Of! Iets dat vroeger niet kon. Ga naar YouTube en teleporteer jezelf naar de slapstick periode. Check Laurel en Hardy, Max Linder, Harold Lloyd, Three Stooges, Buster Keaton, Charlie Chaplin, James Thierree. Maar ook: Tom & Jerry, Roadrunner, Benny Hill, Home Alone en Louis de Funès.
Ben van Boven, improvisator & co-presentator bij FUS!-shows, schreef een tekst over de eerste workshop improvisatietheater die ie gaf. Andere teksten van Ben kan je ook lezen. Bij www.benperspective.com ben je aan het goede web-adres. De workshop werd gegeven als brugactiviteit – wil je weten wat dit is? lees deze tekst – bij “sterkmakers in autisme” – www.autisme.be.
Hoekstenen
Het voelt voor mij geen understatement om te zeggen dat improvisatietheater één van de hoekstenen van mijn leven geworden is. Ik voel me volledig op mijn plaats in deze wereld. Hiernaast heb ik ook nog mijn vrijwilligerswerk bij “sterkmakers in autisme” waar ik me met veel plezier voor inzet. Het leek me dan ook vanzelfsprekend om een manier te vinden om deze twee werelden samen te brengen.
Het idee
Er was altijd al een idee dat rondspookte in mijn hoofd om ooit eens een workshop improvisatietheater te geven aan mensen met autisme. Ik deelde dit idee regelmatig met vrienden en kennissen. Tot ik een bericht van mijn improvisatietheaterdocent en goede vriend Pieter Beck kreeg dat hij had opgevangen dat ik dit wilde doen en dat hij er wel voor openstond om die met mij voor te bereiden en te geven. Omdat ik Pieter vertrouw en hij een fijne persoon is om mee samen te werken, vond ik het een leuk idee en ben ik op zijn aanbod ingegaan.
De voorbereiding
“sterkmakers in autisme” organiseert maandelijks Brugactiviteiten. Evy Van Hijfte, de verantwoordelijke voor deze activiteiten beschrijft deze als volgt: “Brugactiviteiten zijn psycho-educatie en vrijetijdsactiviteiten voor volwassenen met autisme. Ze organiseren verschillende soorten activiteiten zoals bijleren over sociale media, koken, sporten en het bezoeken van musea. Mensen met autisme komen in contact met lotgenoten en leren zichzelf en hun omgeving beter kennen”.
Omdat Evy ook de verantwoordelijke is voor de vrijwilligers bij sterkmakers had ik al een goede connectie met haar en was het niet moeilijk om mijn concept aan haar voor te stellen.
Ze was er onmiddellijk heel enthousiast over. Ze vind het altijd fijn wanneer deelnemers op haar afstappen met ideeën voor activiteiten en willen helpen om deze te realiseren. Dus na een mail gestuurd te hebben met info rond wat we exact wilden doen hebben we vervolgens afgesproken bij sterkmakers. Zodat Evy en Pieter elkaar al wat konden leren kennen en Evy uitleg kon geven aan hem omtrent sterkmakers en de Brugactiviteiten. Het eerste gesprek liep vlot en we hebben kort erna een datum vastgezet.
Ik en Pieter zijn begonnen met de workshop voor te bereiden en op 16 maart was het zover.
De workshop
De dag van de workshop zelf was ik vroeg aangekomen omdat ik absoluut niet te laat wilde zijn die dag. De deur was nog op slot maar het duurde niet lang voordat Evy aankwam en de deur kon openen. Ik was een beetje nerveus maar ik wist vanbinnen wel dat het vlot zou verlopen. Met Pieter als mede-workshopgever en Evy als extra ondersteuning wist ik wel dat het goed ging komen. De eerste helft verliep goed. Het was een leuke groep en de deelnemers leken snel los te komen. Ik zag dat de mensen het naar hun zin hadden. Tijdens de middagpauze kwam er zelfs al iemand vragen of we ook nog scenes gingen spelen. Dit stond niet in ons oorspronkelijke plan, omdat we niet zeker wisten of de groep hier voor zou openstaan. Daarom hadden we op dat moment dan toch besloten om onze les te wijzigen en in het laatste deel wat meer scenegames te steken. Deze gingen vlot en ik zag dat de mensen zich wel vermaakten tijdens de workshop. Achteraf hebben we samen nog besproken met de deelnemers wat ze waardevol vonden aan de workshop. De workshop was over het algemeen heel positief onthaald.
Evy schreef nog: “Ben en Pieter zijn twee vriendelijke en enthousiaste lesgevers die onmiddellijk een veilige sfeer uitstraalden. Als de deelnemers na de workshop vertellen dat ze zichzelf konden zijn, zich op hun gemak en vrij voelden, dan weten we dat de activiteit geslaagd was”.
Ik heb het gevoel dat iedereen het fijn heeft gehad doorheen de workshop en dat er mensen waren die grenzen hebben verlegd.
Mijn ervaring
Ik vond het heel leuk om deze workshop te geven en ben Pieter en Evy zeer dankbaar om mij de mogelijkheid en het vertrouwen gegeven te hebben om dit te organiseren. Mijn angst dat het een groep met weerstand ging zijn bleek al snel onterecht. Ik ben heel blij dat de deelnemers zich zo gesmeten hebben. Ik hoop dat ik nog veel improvisatietheaterworkshops kan geven in de toekomst en dat ik nog veel dingen mag blijven organiseren bij “sterkmakers”.
Hieronder een neerslag van een evaluatie die we samen gemaakt hebben met de deelnemers op het einde van de workshop.
